Trendwatchers opleiding; een cadeautje voor mezelf

Trendwatchers opleiding

In oktober ben ik begonnen aan een opleiding tot Trendwatcher bij Instituut Rozenbrood.

Ook al geef ik al een aantal jaren Trendpresentaties, het is belangrijk in jezelf te blijven investeren. Daarnaast was ik op zoek naar verdieping voor wat ik steeds doe vanuit een onderbuikgevoel. Niet dat ik mezelf daarmee als amateur wil bestempelen, begrijp me niet verkeerd. Ik ben namelijk goed in wat ik doe. Maar ik zag het wel als een gemis dat ik niet dieper in kon gaan op de cijfermatige onderbouwing van mijn verhaal en dat ik daarbij afhankelijk ben van externe partijen. Dus het is meer een behoefte aan onafhankelijkheid en onderbouwing.

De klas trendwatchers in opleiding

De groep waarmee ik ben gestart is heel divers; het is niet interieur- of design gerelateerd. Denk aan een oud-beroepsmilitair die zich heeft laten omscholen, een journaliste, mensen die op een kruispunt in hun carrière staan met de vraag; ‘En nu?’ en coaches. Dat alleen al maakt dat we allemaal met andere ogen kijken en dus veel van elkaar kunnen leren. In de 1e module leren we met beeld werken. Omdat ik daarmee een voorsprong heb, heb ik de persoonlijke opdracht meegekregen mezelf uit te dagen en de lat hoog te leggen. Voor mij betekent dat met ander beeld werken dan ik gewend ben, opdrachten uitvoeren buiten mijn werkveld en het onbekende met open vizier tegemoet gaan en met 2 handen aanpakken.

trendwatchers opleiding -Blog #12

In de praktijk komt dat erop neer dat ik een kerkdienst in de Hervormde Kerk heb bijgewoond om ervan te leren. Waarbij ik geen foto’s kon maken maar al mijn zintuigen en andere middelen nodig had om dit tot een objectief en beeldend verslag te vertalen.

Grenzen verleggen en leren

Voor een andere opdracht heb ik gewerkt met ‘gewone’ foto’s die onbewerkt, zonder mooie filters en composities precies de boodschap konden overbrengen. Zelf fotograferen was dan niet de uitdaging, het onbewerkt gebruiken wel. Of voor de boekpresentatie bijvoorbeeld het meest complexe, wetenschappelijke en technologische onderwerp selecteren wat vervolgens ook nog eens uit ruim 700 bladzijden bestond. ‘De singulariteit is nabij’ van Ray Kurzweil. Een boek over het moment waarop de mogelijkheden en technologische kennis het menselijk denkvermogen inhalen en mens en machine samensmelten in een menselijke, virtuele wereld met onsterfelijkheid. Binnen 2 weken gelezen, geanalyseerd en verwerkt tot een beeldende presentatie. Geloof mij, het is een grensverleggende en bijzonder leerzame periode waarin ik zit.

trendwatchers opleiding - Blog 12

De slotopdracht komt eraan en we zijn nu bezig een onderwerp te kiezen. Na religie en technologie ben ik bij mezelf op zoek naar het volgende onderwerp dat ver bij me vandaan staat. Aan het einde van de afgelopen les zaten we daar allemaal een beetje over te brainstormen. ‘Economie’ gaat door m’n hoofd want eerlijk gezegd; geld interesseert me niet. Ja het is fijn dat het er is, maar ik kan ook prima zuinig zijn als het er niet is, ik geniet juist van de dingen die niet in geld zijn uit te drukken. ‘Maar’, zegt m’n docent, ‘je mag jezelf ook af en toe een cadeautje geven’. En met die zin in m’n hoofd ga ik het weekend tegemoet…

Wat geef ik mezelf?

‘Een cadeautje voor mezelf’; als in; kies een onderwerp dat je interesse heeft. En ik ga nadenken over wat dat cadeautje voor mezelf is. Deze hele opleiding is al een groot cadeau; de lessen, de groep, de feeltrip, het boek; cadeautjes stuk voor stuk. Ik moet een macro-economische trend uitkiezen en die uitwerken. Ik zit er middenin maar 1 ding weet ik wel; mijn onderwerp zit in de sociaal-culturele hoek. Het gaat iets heel menselijks worden. Lekker dichtbij, misschien leg ik mezelf daarbij wel onder de loep. En de uitdaging? Die zoek ik dan wel in de presentatievorm. Misschien iets zonder plaatjes…

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.